Radyoaktif yazı

Tanıyanlarınız bilir ki damarlarımda gezinen ve keyfekeder pıhtılaşmayan kanlarımdan sebep hemofili adı verilen yaşam tarzına sahibim.. Hakkında başka kelimeler de kullanılıyor ama bence diğerleri saçma ve gereksiz..

Kısaca tanıtmam gerekirse hemofili seçici olmaktır; "ne iş olsa yaparım abi"cilik karşıtıdır, öyle her bulduğun kıyafeti üstüne geçirmemektir.. Uzun ve dar çorapların 50 metre yakınımda bulunmama kararı var.. Araya kişisel zevklerde girince "aldım çıktım alışverişi"ciliği yapamıyorum ben..

Bir de hakem olmaktır.. Mahalle maçlarında bacağını şişirmemek için oynayamayıp, eksikliği hissedildiğinden bir şekilde oyuna dahil edilmek istenilendir..

Bunlardan neden mi bahsediyorum?
Hakem olmaktan bıkıp "show must go on" sesleriyle sahaya girmemden ve güzel ve yalnız ülkemin kullanmam gereken ilaçları uzun süre benden saklayıp, şimdi de sırf "pahalı" diye kullandırmamasından dolayı ayak bileğimden cuma günü radyoaktif bir operasyon geçireceğim..

"Neler hissediyorsun?" dersen perşembe akşamı güzel İzmir' e tekrar gitmenin ve özlediğim insanlarla bir şekilde tekrar görüşecek olmanın keyfini sürüyorum..

"Ameliyat sonrası ne olcak?" diye de sorarsan derim ki bileğimi ısıracak radyoaktif örümcek sonrası örümcek adama dönüşeceğim.. Tek farkım daha bencil bir süper kahraman olmak; dünyayı kurtarmak yerine kendimi kısa zaman için uykusuzluk sebeplerimden kurtaracağım..

Bir çeşit "Bir süre aranızda olmıycaam" yazısı değil bu, yarım aylık ev istirahatinden dolayı can sıkıntısından daha sık yazacağımın habercisi.. Evde kaldığım sürece her türlü kafayı yiyebilir, Nicole Kidman misali harikuleyt laflarına Bülent Ersoy gibi belirsiz ama fıtıkedici cevaplar verebilirim..
Göreceğin tutarsa birkaç film kapıp kapıma dayananabilirsin ey bunu okuyan..