
"Aabi" diyor, "Niye duruyorsun ki benim yanımda? Sen de gitsene.. Hem, hem kim bana niye baksın lan?" Cevap veremiyorum ben, en taraftar cümlelerim orta yerinden kopmuş, kelimeleri top top düşmüş yerlere, tutup da yakalayabildiklerimi söylüyorum, bir işe yaramıyor..
Sanıyor ki yalnızlık sınavında en kazık kitapçık ona gelmiş, o da yetmeyip kaydırma yapmış a-şıklarında.. Yenilgiyi de sevmediğinden olacak, saat 5 te etüt almış.. Kantine geçmiş iki tosta blok ders yapıyoruz..
Aslında söyleyebileceğim çok şey var.. Önce sorular.. "Canım biz yeni yıla gireli çok oldu, sen hala 2 takvim geriden geliyorsun.. Hiç mi hatırlamıyorsun beni? Bir pos bıyıklı post modernist felsefe azmanının ipiyle az mı indim kuyuya? Şimdi gelmiş bana dünkü beni anlatıyorsun!"
Olmazdı, inanmazdı.. 'Default' mahalle abisi tavrıyla "biz de genç olduk, biz de sevdik.. ama koyvermedik senin gibi" demek, dersine eşofman getirmediği için öğrencisine karnede 1 düşüren bedencilikten farksızdı.. Hem sonrası yanlış anlamalar, ben oldum adamcıklığı yaftası ve türlüsünden akıl verme zevzekliği.. Hiç gereği yok..
"Tabii, senin tuzun kuru!" diyor, yetmiyor sıvıyor üstüne "Okul dışında yok ki görüştüğün benle.. Turkcell bir, sen iki.. En çok mesaj ikinizden geliyor da biri kontörün bitti diye, seninkiyse 'geliyorum, yok yazdırma' " diye..
Bir an nefes almıyorum, o arada bir yolunu bulup burnumdan içeri giriyor Utandırma Böcükleri.. En geniş midemi buluyorlar, başlıyorlar tepinmeye..
Tamam diyorum kendime, onun da gidicem dersane çıkışlarına.. Ne kadar zamanı mı alır ki hem?
Yanyana gelmeye görelim belki onun da annesi arar zaten "nerdesin, seni almaya geldim" diye.. Bakarsın yediği tost boğazında kalır, türlü bahanelerle 10 dakikası 2 kontörden aslında otobüs durağında olduğunu falan anlatmaya çalışır telefonda, basar gider önümden.. Uyuz olurum çok, sonra aslında uyuz olmamışım hatta o kadar anlayışla karşılıyormuşum ki keyfim bile kaçmıyormuş sırıtışımı yaparım, sonra da gider.. Zaten son zamanlarda yapmadığım şeyler değil bunlar.. Günde 30 dakikacık falan spor oluyor bana da..
* * *
Hani bazı hikayeler vardır bir başka hemcinsin hakkında yazılan, aslında ona ilk başta nasıl önyargılarla yaklaştığını ve onu tanıdıkça da yaptıklarından nasıl pişmanlık duyduğunu anlatan.. Bu anlattıklarımın onlarla hiçbir ilgisi yok.. Anlatma ihtiyacı adlı bilgisayar oyununun geçen gün bitirdiğim bölümüydü yazdıklarımın hepsi.. Şimdi ben de sana anlattım, diğer bölüme geçiyorum..
0 kez dedikodusu yapılmış:
Yorum Gönder